Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11140 K.2013/16059

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, davalının kendini kaçırdığını, şiddet uyguladığını ve doğan çocuğu istemediğini, başkasıyla resmi nikahla evlendiğini duyduğunu açıklayarak; bu sebeple 50.000 TL manevi tazminat ile 400 gr. altının ve çeyiz eşyalarının davalıdan iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Bu talepler Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır. Başvuru harcı tüm talepleri kapsar.

Davacı ziynet eşyalarına yönelik nispi harç yatırmış; ancak manevi tazminat ve çeyiz eşyaları yönünden nispi harç tamamlatılmamıştır. Karar ve ilam harcının peşin alınması gereken bölümü yatırılmadan, davanın esasına girilemez.

Bu sebeple, davacıya manevi tazminat ile çeyiz eşyaları yönünden nispi peşin harcı tamamlaması için süre verilmesi; tamamlandığı takdirde görev hususu da değerlendirildikten sonra, bu taleplerle ilgili davanın esasına girilebilir (Harçlar Kanununu .md.30-32). Harç tamamlanmadığı takdirde de Harçlar Kanununun 30. maddesindeki usulün uygulanması gerekir.

Manevi tazminat ve çeyiz eşyaları yönünden açıklanan şekilde işlem yapılmak, bu taleplerle birlikte altın alacağı talebi de dahil olmak üzere görev hususu da değerlendirilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.