Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11501 K.2013/24893

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyaya sunulan 1.8.2011 tarihli doktor raporundan, davacının fiziki şiddet gördüğü anlaşılmaktadır. T.olarak dinlenen tarafların müşterek çocuğu İ., 2011 yılı Temmuz ayı sonunda, annesiyle babasının kavga ettiklerini ifade etmiştir. Davacının bu tarihte müşterek evi terkettiği de sabittir. Davacının maruz kaldığı fiziki şiddet sebebiyle adli makamlara herhangi bir şikayette bulunmamış olması, raporla tespit edilen şiddet bulgularını ortadan kaldırmaz ve aleyhine yorumlanamaz.

Bu durumda aksi yönde bir delil getirilmediğine göre davacının, davalı tarafından darp edildiğinin kabulü gerekir. Diğer davacı tanıklarının beyanlarıyla, davalının sürekli olarak eşini aşağılayıcı söz ve davranışlarda bulunduğu, eve sabaha karşı geldiği ve davacıya " sen bana karışamazsın sana ben bakıyorum..." şeklinde evlilik birliğinin mutluluğu ile bağdaşmayacak sözler söylediği de gerekleşmiştir.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK. md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.