Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12256 K.2014/1893

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.02.2014 günü temyiz eden davalı-davacı R.. K.. vekili Av. G. T.. geldi. Karşı taraf davacı-davalı S.. K.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı-davalı kadının çalıştığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, tarafların gelirlerinin birbirlerine yakın olup, davacı-davalı kadının boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmış ve Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.