Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12452 K.2014/1969

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından velayet yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise her iki dava, kusur belirlemesi, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.02.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararda Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi yerine, Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinin yazılmasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı koca, dava dilekçesinde ziynet eşya alacağı ve döviz alacağına ilişkin olarak karşı taraf aleyhine dava açma hakkını saklı tutmuştur. Bu yön gözetilmeden, kesin hüküm oluşturacak şekilde ziynet eşyası talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK. md. 438/7)