Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12604 K.2013/26514

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanmaya neden olan olaylarda, davalının birlik görevlerini yerine getirmediği, davacıya atfı kabil bir kusurun ise kanıtlanamadığı, kanıtlanmış olduğunun kabulü halinde dahi, davalının dava tarihinden sonra davacıya gönderdiği telefon mesajlarıyla barışma girişiminde bulunarak önceki olayları affetiği, en azından hoşgörü ile karşılamış sayılması gerektiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, boşanmaya neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen davalının tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, davacı kadının da kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi koşulları oluştuğu ve bu sebeple davacı yararına uygun miktarda maddi tazminat takdiri gerekirken, reddi de doğru olmamıştır.