Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13227 K.2013/30456

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her iki dava yönünden; davacı-davalı (koca) tarafından ise nafaka miktarı ve bitiş tarihi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kocanın katılma yolu ile temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadının her iki dava yönünden temyizinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı-davacı kadının mahkemece kabul edilen kusurları yanında, davacı-davalı kocanın da eşine ayrılıktan önce şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının boşanma davasının da kabulüne karar verecek yerde, dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile kadının davasının reddi doğru bulunmamıştır.