Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13322 K.2013/26260

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadının boşanma davası, kusura ilişkin değerlendirme ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın, kadının boşanma davasına ve kadın lehine hükmedilen nafakalara yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, her iki boşanma davası kabul edilmiş, boşanmaya sebep olan olaylarda koca, daha fazla kusurlu bulunmuş, kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; kocanın eşine "ben F.'yı anneme bakması için aldım" diyerek o'nu eş yerine koymadığı, aynı binada bir başka konutta oturan annesinin evliliğe müdahalesine kayıtsız kaldığı, kayın validesinin davalıyı istemediğini söylediği ve oğluna davalıyı boşaması için telkinlerde bulunduğu, kocanın, annesinin bu tutumuna karşı çıkmadığı, davalı-davacı (kadın)'ın da, kocasıyla istemeyerek ve sevmeyerek evlendiğini, zorla evlendirildiğini söylediği,

dava günü kocasına cep telefonu ile gönderdiği mesajlarda "senin erkekliğinin içine ... edeyim, pezevenk, Allah belanı versin, ana kuzusu, rezil" diyerek hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflardan birini, diğerinden baskın kusurlu kabul etmek mümkün olmayıp, ikisi de aynı oranda kusurludur.

Hal böyleyken "kocanın bağımsız konut temin etmemekle" daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak şartlar gerçekleşmediği halde davalı-davacı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunması doğru olmamıştır.