Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13728 K.2013/28649

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kendi boşanma davasının reddi yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kendisinin reddedilen boşanma davası ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının ziynetlere yönelik faiz talebi olmadığı halde talep aşılarak kadın lehine hükmedilen ziynetlere faiz uygulanması doğru görülmemiştir (HMK md. 26)

3-Davacı-davalı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşine hakaret edip tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulüne (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.