Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13822 K.2013/27928

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından lehine hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarları ve ziynetlerle ilgili talebinin reddi yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, ziynetlerle ilgili iddiasını ispat aracı olarak "yemin" deliline de dayanmıştır. Davacıya karşı tarafa yemin teklif etme hakkı (HMK. md. 227/1) olduğunun hatırlatılması, teklif ettiği ve diğer taraf da teklif olunan yemini edaya hazır olduğunu bildirdiği takdirde, davalı usulüne uygun olarak yemine davet edilip (HMK. md. 228) hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı, tazminatlar için faiz talebinde de bulunmuştur. Bu talep hakkında bir hüküm verilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.