Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14046 K.2013/27827

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının nafaka talebi bulunmadığından bu yöne ilişkin temyiz talebi yersizdir.

2-Davacı kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, davacı kadının eşine hakaret ettiği; buna karşılık davalı kocanın da aşırı alkol alarak eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen kusurları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda, davalı kocanın daha fazla, davacı kadının ise az kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmamıştır.