Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14209 K.2014/236

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, çocuğun babaannesi olan davacıya kişisel ilişki hakkı tanınmış, kişisel ilişkinin kararda gösterilen sürelerde, çocuğun ikametinde ziyaret suretiyle kurulmasına karar verilmiştir. Gerekçe olarak “çocuğun ikametinde kişisel ilişkiye” "küçüğün huzurunun korunabilmesi ve kaygı duymaması bakımından kendini güvende hissetmesi, bunu da çocuğun bulunduğu ev ortamının sağlayacağı” gösterilmiştir.

Küçük 02.03.1998 doğumlu olup, halen on altı yaşındadır. Kişisel ilişkinin çocuğun ikametinde ziyaret suretiyle tesisi, bu ilişkinin başkalarının gözetimi altında kurulması anlamına gelir. Çocuğun menfaati gerektirmediği sürece gözetim altında kişisel ilişki, bundan beklenen amaca aykırıdır. Gözetim altında kişisel ilişkiyi çocuğun menfaatinin gerektirdiğine ilişkin bir delil ve olgu bulunmamaktadır. Mahkemece bu hususta gösterilen gerekçeyi haklı kılacak çocuğun beyanı dışında somut bir delil ve olgu bulunmamaktadır. Kişisel ilişkinin başkalarının gözetimi olmaksızın serbest ve başkalarının etkisinden uzak ve rahat bir ortamda kurulması bundan beklenen amaca uygun düşer. Bu husus nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.