Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15074 K.2013/28079

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından, hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tanık beyanlarında geçen ve kocaya kusur olarak atfedilen olayların Dargeçit ilçesinde yaşadıkları dönemde gerçekleştiği, bilahare 2011 yılı Ağustos ayında Ankara'ya tayinlerinin çıktığı, bir süre davacı kadının kardeşi olan tanık Özhan’ın evinde kaldıkları ve daha sonrada 11 Aralık 2011 tarihine kadar Ankara'da oluşturdukları müşterek hanede birlikte yaşamaya devam ettikleri anlaşılmaktadır.

Dargeçit ilçesinde yaşanan ve davalı kocaya kusur olarak atfedilen olaylardan sonra evlilik birliği 2011 yılı Aralık ayına kadar devam ettiğine göre kadının, kocanın bu kusurlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan önceki olaylar boşanma sebebi olarak kabul edilemez. Davalı kocadan kaynaklanan başkaca bir kusurun varlığı da ispat edilemediği halde boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.