Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1523 K.2013/13345

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından yoksulluk nafakası, kişisel ilişki ve tazminatlar yönünden; davacı-davalı (koca) tarafından ise katılma yolu ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının, yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında ev hanımı olup, çalışmadığı tutanağa bağlanmış, ayrıca her iki tarafça gösterilen tanıklarda davalı-davacı kadının çalışmadığını ve ev hanımı olduğunu beyan etmişlerdir. Bu durumun aksini kanıtlar şekilde; Sosyal Güvenlik Kurumundan ya da çalıştığı ileri sürülen iş yerinden gelen cevabi bir yazıda bulunmamaktadır. Mahkeme kararının gerekçe bölümünde de verilen tedbir nafakasının "yoksulluk nafakası olarak devamına" karar verildiği yer almaktadır. Hal böyle olunca davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına (TMK md.175) hükmedilmesi gerekirken isteğin reddine yönelik hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.