Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15769 K.2013/29394

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; tedbir ve yoksulluk nafakası ile kocaya verilen manevi tazminat yönünden, davalı (koca) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Kabule göre de;

a-Hükmedilen manevi tazminatın kimden alınıp kime verileceğinin gösterilmemesi,

b-Hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasının hangi taraf lehine hükmedildiğinin belirtilmemesi,

c-Davalının davası olmadığı halde davalı lehine vekalet ücreti takdiride doğru görülmemiştir.