Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15778 K.2014/6154

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; nafaka yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.03.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı S.. T.. ve karşı taraf temyiz eden davacı B.. T.. vekili Av.B. T.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, özelikle ihtarın Türk Medeni Kanununun 164'ncü maddesi ile 27.3.1957 tarihli ve 19/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararma uygun bulunmasına, davanın süresinde açılmış olmasına; davalının kanunen korunmaya değer bir sebep olmadığı halde ortak konuta ve aile birliğine dönmediğinin anlaşılmış bulunmasına göre, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiş;

davalı kadın yararına dava tarihi itibarıyla hükmedilen nafakanın Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesi kapsamında tedbir nafakası niteliğinde olduğu halde, bu nafakanın hüküm yerinde "iştirak nafakası" olarak nitelendirilmesi doğru değil ise de, bu durumun sonuca etkili bulunmamasına göre de, davacının nafakaya ilişkin temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Davalının yoksulluk nafakası talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken (HMK. m.297/2), bu hususun nazara alınmamış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.