Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15883 K.2013/29416

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, velayet, nafaka ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı kadının eşini ve çocuklarını bırakarak müşterek konutu sık sık terk ettiği, birlik görevlerini ihmal ettiği, eşine hakaret ettiği, davalı kocanın da eşine hakaret ettiği, yakınlarını müşterek konutta istemediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin davacı kadını ağır kusurlu kabul etmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının yoksulluk nafakası (TMK md. 175) talebini reddetmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.