Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/15969 K.2013/29472

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; "evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı" kabul edilmiş, "bu sonuca ulaşılmasında kadın ağır kusurlu bulunmuş, kocaya atfı kabil bir kusurun ispatlanamadığı" gerekçesiyle, kocanın davasının kabulüne, kadının karşı boşanma davasının ise reddine karar verilmiştir.

Oysa; davacı-karşı davalı (koca)'nın, hastalanıp onbeş gün süreyle yatarak tedavi gören eşiyle, haber verildiği halde ilgilenmediği, ortak çocuklarından Ahmet'in annesine fiziki şiddet uygulamasına göz yumduğu, çocuklarıyla birlik olup, eşini aileden dışlayıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu, çocukları annelerinden uzaklaştırdığı, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, kadın da dava açmakta haklıdır.

Hal böyleyken kadının karşı boşanma davasının reddi doğru bulunmamış, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiş; bozma sebebine göre, kocanın boşanma davası ile boşanmaya bağlı fer'i talepler hakkında yeniden karar verilmesi gerekli hale geldiğinden, bu yönler incelenmemiştir.