Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16163 K.2013/29254

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası ile kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruştuma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın eşine ağır hakaretler ve küfürler ettiği, onu ters ilişkiye zorladığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-davalı kadının ise, eşinin eşyalarına zarar verdiği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve köye ancak onun cenazesine giderim şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı-davacı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle iken, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabul edilmesi doğru değil ise de Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşulları davalı-davacı kocanın boşanma davası bakımından gerçekleşmiş olmakla, bu davada da verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup, davacı-davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddi ile kusur belirlenmesine ilişkin gerekçenin değiştirilmek suretiyle boşanma hükmünün onanması gerekmiş (HUMK.md.438/7) ve davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda, davalı-davacı kocanın ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK. md.174/1-2) reddedilmesi doğru görülmemiştir.