Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16173 K.2013/29257

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakaların miktarı yönünden; davalı koca tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının eşine hakaret ettiği ve onu tehdit ettiği, davalı kocanın ise bağımsız konut temin etmediği, annesinin evliliğe müdahalelerine sessiz kaldığı ve eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle iken, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK.d.174/-2) reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.