Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16192 K.2013/29274

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi ile reddedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı (koca) tarafından ise, vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile mal rejimine yönelik talebi ile ilgili hüküm kurulmaması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yeterli ve düzenli geliri bulunan davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceğinin ve davalı kocanın mal rejimine yönelik talebi ile ilgili olarak usulünce harcı verilmek suretiyle açılmış davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadın tam kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve evin giderlerine maddi katkıda bulunmayarak birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı kadının da eşinin hastalığı ile yeterince ilgilenmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte, davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadının tamamen kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK md.174/1-2) reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.