Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16341 K.2013/20963

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kadın lehine hükmedilen manevi tazminat ve buna esas alınan kusur belirlemesi ve maddi tazminat talebi hakkında verilen tefrik kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.2-Bozma kararı gereğince, mahkemece davalıdan maddi tazminat talebi hakkında açıklama istenilmiş;

davalı vekili 27.02.2013 tarihli dilekçesinde maddi tazminat talebinin müvekkiline nişanda ve düğünde takılan ziynet eşyaları, nakit para ve müvekkili tarafından ödendiği iddia edilen kredi borcu karşılığı olduğunu açıklamıştır. Bu talep boşanmanın eki niteliğinde değildir. Davalı tarafından bu hususta nispi harcın peşin kısmının yatırılmış olması, bu talebi dava haline getirmez. Tefrik bu konuda usulünce açılmış bir dava varsa söz konusu olabilir.

O halde, davalının maddi tazminat isteği hakkında tefrik kararı değil, usulüne uygun açılmış bir dava veya karşı dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.