Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/16835 K.2013/30035

Taraflar arasındaki dava ve karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; tazminat ve nafaka miktarları yönünden, davacı-karşı davalı (koca) tarafından ise; kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle tarafların tartışmalarda birbirlerine karşılıklı hakaret ettikleri bunun yanında davacı-davalı kocanın eşini aşağıladığı, sevmediğini, kurtulmak istediğini söylediği, birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı-davacı kadının da eşinin ailesini istemediği, anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca daha ziyade kusurludur.

Kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında davacı-davalı kocanın davasının da (TMK.md.166/2) kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.