Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17093 K.2013/30412

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tedbir nafakası, manevi tazminat, faiz, katkı alacağına yönelik vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kocanın katkı alacağı ile ilgili harcı verilerek açılmış bir davasının bulunmaması sebebiyle "davanın reddine" şeklinde hüküm kurulması sonuç doğurmayacağı gibi, bu sebeple karşı taraf (davalı-davacı kadın) lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olan manevi tazminata (TMK md. 174/2) boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren faize hükmedilebileceği dikkate alınmadan dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiş olması da isabetsizdir.