Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17382 K.2013/29836

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; maddi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı S. Ş.., davalı- davacı Z. Ş.. olduğu halde gerekçeli kararın başlığında davacı karşı davalı Z. Ş..'in, davalı karşı davalı olarak da S. Ş..'in gösterilmesinin maddi hataya dayandığının mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.