Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17568 K.2013/21024

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından kocanın kabul edilen boşanma davası, nafaka ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, velayet, davacı-davalı lehine hükmedilen tedbir nafakası, nafaka ve tazminat miktarı ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı- davalı kadın dava dilekçesinde nafaka isteğini saklı tutmuş, 27.05.2009 tarihli duruşmada eşinin belli oranda ihtiyaçlarını karşıladığını belirterek şimdilik tedbir nafakası talep etmediğini beyan etmiştir. 14.03.2013 tarihli duruşmada davacı- davalı kadın vekili tedbir nafakası talebinde bulunmuş mahkemece dava tarihinden itibaren davacı-davalı kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

Eşlerin birbirlerine karşı olan bakım, barınma, koruma ve gözetme yükümlülükleri sürekli yinelenen yükümlülükler olup, bu yükümlülük evlilik sona erinceye kadar devam eder. Ancak davacı-davalı kadın yararına istem tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK md.43 8/7).

16.09.2013 (Pzt.)