Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17570 K.2014/2644

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, nafaka miktarları ve reddedilen ziynet eşyaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kocanın, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, davacı kadının ise ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken davacının eşit kusurlu kabulü ve bu kabule bağlı olarak davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davacı tanıkları M. A...ve Y...’un beyanlarından dava dilekçesinde belirtilen ziynet eşyalarının bir kısmının mobilya alımında bozdurulduğu, kalanlarının da davalı tarafta bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava dilekçesindeki ziynet eşya talebinin istek ve bilirkişi raporu dikkate alınarak kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde sadece çeyrek altınlar yönünden kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.