Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17592 K.2013/29647

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, dava dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Mahkemece; tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla dava tarihinden itibaren aylık 200 TL. tedbir nafakasına (TMK.md.169) hükmedilmiş, ancak yoksulluk nafakası (TMK.md.175) talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu yön usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.