Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17853 K.2013/30628

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; her iki davanın tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, Sulh Ceza Mahkemesinin E.2012/103 ve E.2013/33 sayılı dosyalarında davalı-karşı davacı kadın ile ilgili hakaret olaylarının, koca tarafından açılan boşanma davasından sonraki tarihlere ilişkin olduğunun ve bu olayların hükme esas alınamayacağının anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) isteğine faiz yürütülmesi talebi bulunmadığı halde, talep aşılarak (HMK.m.26) yazılı şekilde maddi ve manevi tazminatlara faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalı-karşı davacı kadın evde bulunan ziynet eşyalarının haberi olmadan davacı-karşı davalı eşi tarafından bulunduğu yerden alındığını iddia ederek ziynet eşyalarına karşılık maddi tazminat talep etmiş ve nisbi harcıda yatırmıştır. Bu talep Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi kapsamında boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, ziynet eşyası alacağına ilişkindir. Mahkemece delillerin bu kapsamda değerlendirilmesi gerekirken, talebin Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesine göre istenilen maddi tazminat olarak kabulü ile yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.