Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18440 K.2014/42

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 174

TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 50

TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 51

TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 52

TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 58

"İçtihat Metni" Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, davalı-davacı kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve maddi tazminat miktarları ve manevi tazminat isteğinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-davacı kocanın mahkemece tespit edilen kusurları yanında eşine salak diyerek hakaret ettiği ve düğün fotoğraflarını yırttığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür.

Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları ( TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.