Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19257 K.2013/24619

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen reddine dair Dairemizin 12.06.2013 gün ve 3069-16316 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Yerel mahkemece davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde tarafların boşanmalarına karar verilmiş verilen karar taraflarca kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmiştir.

Tarafların temyiz itirazları doğrultusunda dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde hüküm davacı kadın yararına tazminatların ve yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğundan bahisle bozulmuş davalı kocanın temyiz itirazları ise temyiz isteminin sürede olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Dairemizin bozma kararına karşı davalı kocanın karar düzeltme talebi uyarınca yapılan incelemede, karar düzeltme dilekçesi ekinde yer alan belgelerden yerel mahkemenin gerekçeli kararının davalı kocaya 4.1.2013 tarihinde tebliğ olunduğu davalı kocanın karara karşı yasal süresi içinde 18.1.2013 tarihinde temyiz yoluna başvurduğu, ancak gerekçeli kararın tebliğine ilişkin mazbata üzerinde sehven 4.12.2012 tarihinin yazılı olduğu ancak bu tarihin 18.12.2012 karar tarihinden öncesine ait olduğu bu durumun temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı anlaşılmıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davalı kocanın temyizinin yasal süresinde olduğu anlaşıldığından davalı kocanın karar düzeltme istemi yerinde görülmekle dairemizin 12.6.2013 tarih 2013/3069 esas 2013/16316 karar sayılı ilamının davalı kocanın temyiz isteminin süresinde bulunmadığından reddine dair kısmının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı kocanın temyizine hasren yapılan incelemeye gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yerel mahkeme değerlendirmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine de uygun bulunmasına göre, davalı kocanın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazları yersizdir.