Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19259 K.2013/24620

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 10.06.2013 gün ve 22964 - 16035 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Yerel mahkemece taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması neticesinde davalı-davacı kocanın ağır kusurlu kabulüyle her iki tarafın boşanma davalarının ayrı ayrı kabul edilip boşanmaya karar verilmiş, verilen karar davalı-davacı koca tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve davalı-davacı kocanın reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmiştir.

Davalı-davacı kocanın temyizi üzerine dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde “Toplanan delillerden tarafların karı koca ilişkisinde bulunmadıkları, kocanın şiddet uyguladığı, davacı-davalı kadının da koca ve annesine şiddet uyguladığı, sürekli hakaret ve aşağılamada bulunduğu, bu nedenle evliliğin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı-davacı kocanın az, davacı-davalı kadının ise daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyleyken koşulları oluşmadığı halde kadın yararına maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davalı-davacı kocanın manevi tazminat isteğinin reddi de bozmayı gerektirmiştir” şeklindeki gerekçeyle yerel mahkeme karararının bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına karşı davacı-davalı kadın tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizce yapılan karar düzeltme incelemesi neticesinde; toplanan delillerden; tarafların karı-koca olarak cinsel ilişkiyi gerçekleştiremedikleri davalı-davacı kocanın eşine sürekli şiddet uyguladığı, davacı-davalı kadının da koca ve annesine şiddet uyguladığı hakaret ettiği ve aşağılamada bulunduğu, gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu hususun temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı anlaşılmakla davalı-davacı kadının karar düzeltme isteminin kabulüyle, dairemizin 10.6.2013 tarih 2012/22964 esas 2013/16035 karar sayılı ilamının l nolu bendindeki bozma sebebinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davalı-davacı kocanın temyizine hasren yeniden yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın yoksulluk nafakasına ilişkin temyiz itirazları ile, reddedilen manevi tazminat talebine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

b)Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kuşurludur. Eşit kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince maddi ve manevi tazminata hükmedilemeyeceği nazara alınmadan davacı-davalı kadın yararına yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata hükmolunması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

31.10.2013 (Per.)