Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19339 K.2014/1203

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; reddedilen boşanma davası ve fer'ileri, kusur belirlemesi, ziynet alacağı davası, velayet, kişisel ilişki, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının müşterek çocukla yeterince ilgilenmediği, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda; davalı-davacı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki koşullar gerçekleşmiş olduğundan; davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekir.

Ne var ki; davalı-davacı koca, kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmünü temyiz etmediğinden, davasının konusu kalmamıştır.

Bu nedenle, davalı-davacı kocanın birleşen boşanma davası hakkında "konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına" kararı verilmesi gerekmekle birlikte; davasını açmakta haklı olduğu anlaşılmakla, davalı-davacı kocanın sarf ettiği yargılama giderleri ile kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle yararına vekalet ücretinin de hüküm altına alınması gerekir.

Belirtilen sebeplerle, davalı-davacı kocanın birleşen boşanma davası hakkındaki hükmün açıklanan yönde karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.