Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19382 K.2014/942

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; nafaka ve tazminat miktarları yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri ile velayet, yoksulluk nafakası ve reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. (HMK.m.26/1) Yoksulluk nafakasına, bu yönde bir istek varsa hükmedilebilebilir. İstek olmadan re'sen karar verilemez. Davacı-davalı (kadın)'ın yoksulluk nafakası isteği bulunmamaktadır. Bu husus nazara alınmadan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.