Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19535 K.2014/1074

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kocanın, kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede;

Toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kocanın, eşinin doğumu ve müşterek çocuğun hastalığı ile ilgilenmemesine yönelik kusurlu davranışlarından sonra evlilik birliğinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı-karşı davalı kadının, kocaya atfedilen bu davranışları affettiğinin, en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Affedilen ve hoşgörüyle karşılanan olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemez. Davalı-karşı davacı kocanın başkaca bir kusurun varlığı da ispatlanamamıştır. Kadının davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.