Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19583 K.2014/8975

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, kadın lehine hükmolunan tazminatlar ve ziynetler yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarları, tedbir nafakası ile kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 15.04.2014 günü temyiz eden davacı-karşı davalı M.. P.. ile vekili Av. H.R.. E. geldiler. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Ş..P..le vekilleri gelmediler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md. 186/1) geçimine, (TMK md. 185/3) malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m. 169). Davalı-davacı kadının 06.06.2011-26.03.2013 tarihleri arasında doğum nedeniyle ücretsiz izin kullandığı analaşılmaktadır.

O halde. Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek bu tarihler arasında davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan, kadının tedbir nafakası talebinin tamamen reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-karşı davacı (kadın) ziynet alacağına yönelik iddiasını gösterdiği delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, kadın yemin deliline dayandığı halde, kadına yemin tekif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Davalı-davacı kadına ziynet alacağı istemiyle ilgili olarak yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşen sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Kadına ait ziynetlerin bozdurulduğu, tutarının 20.000 TL. olduğu, bu paranın kadının banka hesabına yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu husus mahkemece de kabul edilmiştir. Davacı-karşı davalı (koca), bu paranın ev alımında kullanıldığını ileri sürmüş, davalı-karşı davacı (kadın) bu savunmaya bir cevap vermemiştir. Tarafların 20.08.2009 tarihinde Keçiören'deki konutu satın aldıkları, bu konutun her ikisi adına 1/2'şer paylarla tescil edildiği görülmektedir.

Konutun alımında kocanın babasının aracılık yaptığı, kadının hesabındaki paradan konut alımından önce kayınbabasının hesabına 20.000 TL. para aktarıldığı da dosyadaki delillerle sabittir. Bu deliller karşısında ziynetlerin ev alımı için bozdurulduğu ve satın alınan evin 1/2 payının kadın adına tescil edildiğinin kabulü gerekir. Diğer bir ifade ile ziynetleri karşılığı kadın satın alınan evde hak sahibi yapılmıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, davalı-karşı davacı (kadın)'a diğer tarafa yemin teklifinde bulunma hakkı olduğunun hatırlatılması sonuca etkili olmayacaktır. Kadının ziynetlerle ilgili talebinin reddi gerekir. Ziynetlerle ilgili hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu hususta bozma kararına sonucu itibarıyla katılmakla birlikte gerekçesine katılmıyorum.