Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20145 K.2014/3313

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma ve ziynet alacağı" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; hüküm altına alınan ziynetler, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; manevi tazminat ve lehine hükmedilen maddi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; "kocanın daha fazla kusurlu olduğu" kabul edilmiş ve kadın lehine maddi tazminata hükmedilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; aynı binada oturan kocanın ailesinin kadının elinden cep telefonunu alarak iletişimini engelledikleri, paralel hattan telefon görüşmelerini dinledikleri, bu suretle davalı-karşı davacı (kadın)'ın özel ve aile hayatına ölçüsüzce müdahale ettikleri, kocanın bu duruma kayıtsız kaldığı hatta izin verdiği ve eşini kendi ailesiyle görüştürmediği, sabit ise de, davalı-karşı davacı (kadın)'ın da, kocasına tartışmalarında "şerefsiz" diyerek hakaret ettiği, "seni aldığıma pişman oldum, keşke sizi tanımaz olsaydım" şeklinde sözler söylediği ve sinkaflı küfürler sarfettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda taraflardan birini, diğerinden baskın kusurlu kabul etmek mümkün olmayıp, her ikisi de aynı oranda kusurludur. Hal böyleyken kocanın daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.