Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20160 K.2014/3276

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından kocanın davasının kabulü ile karşı davasının usulden reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Karşı dava, cevap dilekçesiyle veya esasa cevap süresi içinde ayrı bir dilekçe verilmek suretiyle açılır. Süresinden sonra karşı dava açılması halinde mahkeme davaların ayrılmasına karar verir (HMK.md.133). Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmediğinden kadın tarafından açılan 9.1.2013 tarihindeki karşı dava süresindedir. Fakat davalı dava harcı yatırmamıştır.

Mahkemece Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri gereğince harcın tamamlanması için süre verilmesi gerekirken süre verilmemesi ayrıca yargılamanın devamı sırasında 4.3.2013 tarihli arar karar ile davalı lehine adli yardım kararı verilmesi karşısında, davalının karşı boşanma davasının süresinde olmadığının kabulü halinde bile bu davadan tefriki ile davanın mahiyeti, birinde verilecek kararın diğerini etkileyeceği gözetilerek davaların birleştirilmesinin düşünülmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.