Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20202 K.2014/1793

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden,davalı kadının yargılama sırasında çalıştığı işinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Kendi isteği ile işinden ayrılan tarafa yoksulluk nafakası verilemez. Davalının bu işten kendi isteğiyle ayrılıp ayrılmadığı hususu araştırılıp sonucuna göre davalının yoksulluk nafakası talebi ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.