Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20515 K.2014/2861

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, nafaka miktarları ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya hükmedilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kalmak şeklindeki kusuruna karşılık, davacı-davalı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve eşini küçümsediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kadına oranla davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve buna bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerini reddetmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.