Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21639 K.2014/4677

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından reddedilen davası ve kadının kabul edilen davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davalı-karşı davacı kadının Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği şikayet dilekçesi ile davacı-karşı davalı hakkında asılsız isnatlarda bulunduğu, hakkında soruşturma yapılmasına neden olduğu buna karşılık, davacı-karşı davalı kocanın da eşiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı, ailesinin karısını aşağılamasına sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin gerçekleştiği kabul edilmelidir. Davalı-karşı davacı kadının davaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı koca dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinin şartları oluşmuştur.

Bu durumda, davacı-karşı davalı kocanın boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.