Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21895 K.2014/10092

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü temyiz eden davalı O.. B.. vekili Av. M.. H.. D.. ve karşı taraf davacı E.. G.. vekili Av. G.. G..D.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı (koca)'nın kadın lehine verilen tazminatlara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin 14.04.2010 tarihli ilk hükmünün boşanmaya ilişkin bölümünün temyiz edilmeyerek 24.06.2010 tarihinde kesinleşmiş olduğu nazara alınarak, davalı (kadın) lehine, boşanma hükmünün kesinleşmiş olduğu 24.06.2010 tarihine kadar geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, boşanma tarihinden sonraki dönemi de kapsayacak şekilde davalı (kadın)'ın evlenme tarihine (31.05.2012) kadar tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK md. 438/7).