Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21971 K.2014/4745

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kendisine bırakılmayan ebeveynle çocuk arasındaki kişisel ilişki düzenlemesinde asıl olan çocuğun fikri, ahlaki, bedeni, sağlık ve eğitsel yönden kişisel gelişiminin sağlanmasındaki üstün yararı olmakla birlikte analık ve babalık duygularının tatmininin de göz önüne alınması gerekir.

Velayeti davalı anneye bırakılan tarafların müşterek çocuğu 2003 doğumlu Nazar ile baba arasında mahkemece kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini yaşayacağı yeterlilikten uzaktır.

Bu bakımdan mahkeme tarafından tarafların ayrı şehirlerde oturmaları halinde kurulan kişisel ilişkinin yanında ayın belli bir hafta sonu ve dini bayramlarda da çocuğun baba yanında yatıya kalacağı şekilde kişisel ilişkinin düzenlenmemesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.