Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22299 K.2014/11955

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise katılma yolu ile kusur belirlemesi, nafaka ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.05.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı İ..

S.. vekili Av. N. K.. geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı O.. S.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; tarafların karşılıklı birlik görevlerini yerine getirmediği, bunun yanında davalı-karşı davacı (koca)'nın eşini aşağılayıcı söz ve davranışlarda bulunduğu, boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte, davalı-karşı davacı (koca)'nın, kadına göre ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı (kadın)'ın tazminat taleplerinin (TMK md. 174/1-2) reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-karşı davalı (kadın)'ın yoksulluk nafakası (TMK md. 175) talebi hakkında olumlu olumsuz hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır.