Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22534 K.2013/26809

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 28.06.2013 gün ve 17392-18315 sayılı ilamıyla ilgili velayete ilişkin karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davacı-davalı koca tarafından açılan boşanma davası neticesinde davalı-davacı kadının tam kusuruyla tarafların boşanmalarına, 20.08.2007 doğumlu müşterek çocuk S.’nın velayetinin davacı-davalı babaya verilmesine karar verilmiştir.

Verilen karar davalı-davacı kadının temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde; diğer bozma sebepleri yanında, “Ana yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç 20.08.2007 doğumlu müşterek çocuk S.’nın Türk Medeni Kanununun 182. ve 336/2. maddeleri uyarınca babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırıdır.” şeklindeki gerekçeyle velayet yönünden de bozulmuştur.

Bozma ilamına karşı davacı-davalı koca tarafından velayete ilişkin bölüm yönünden karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Toplanan delillerden ve dosya içerinde yer alan uzman raporundan, davalı-davacı kadının müşterek çocuğu yanına almadan evi terk ettiği, bu tarihten sonra müşterek çocuğun davacı-davalı baba yanında kaldığı, burada okula başladığı, davacı-davalı kocanın müşterek çocukla yeterince ilgilendiği, çocuk ile baba arasında sağlıklı bir ilişkinin kurulup sürdürüldüğü, davacı-davalı kocanın çocuğun annesiyle olan kişisel ilişkisinde yapıcı davranışlar sergilediği, müşterek çocuğun uzmana verdiği beyanında babasıyla kalmak istediğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup velayete ilişkin düzenleme yapılırken asıl olan küçüğün menfaatlerinin gözetilmesidir. Müşterek çocuğun yaşı ve alışageldiği ortamdan koparılmasının onun bedeni, ruhi ve ahlaki gelişimine olumsuz etki yapacağı hususları gözetildiğinde velayetin babaya verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki bu husus temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığından davacı-davalı kocanın karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 28.06.2013 tarih 2012/17392 esas, 2013/18315 karar sayılı bozma ilamının velayete ilişkin bozma kararının kaldırılmasına, hükmün bu bölümünün onanmasına karar vermek gerekmiştir.