Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22536 K.2013/26810

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 05.06.2013 gün ve 2944-15598 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı-davalı kadının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kocanın karar düzeltme isteğinin incelenmesine gelince;

Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davaları neticesinde; davalı-davacı kocanın ağır kusurlu kabulüyle tarafların boşanmalarına, davacı-davalı kadın yararına yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminata karar verilmiştir.

Yerel mahkeme hükmü taraflarca yapılan temyiz itirazı neticesinde davacı-davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve maddi tazminat miktarlarının çok olduğundan bahisle bozulmuş, bozma kararına karşı her iki tarafça karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Toplanan delillerden davalı-davacı kocanın sadakatsizlik teşkil edecek bir eyleminin varlığı kanıtlanamamıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında eşinin işyerinde çalışan personele şiddet uygulayıp hakaret etmek suretiyle eşini küçük düşüren, eşinin önceki evliliğinden olan çocuklarının müşterek konuta gelmesini istemeyen, aşırı kıskanç tavırlar sergileyen davacı-davalı kadının, eşine şiddet uygulayıp, hakaret eden koca ile eşit derecede kusurlu olduğunun kabulü gereklidir.

Ne var ki bu husus temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığından davalı-davacı kocanın karar düzeltme isteminin kabulüyle dairemizin 5.6.2013 tarih 2013/2944 esas 2013/15598 karar sayılı ilamının 2. bendinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davalı-davacı kocanın temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Hal böyle iken davalı-davacı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de tarafların eşit derecede kusurlu olduğu gerçekleştiğinden davacı-davalı kadının boşanma davası yönünden verilen boşanma hükmü sonucu itibariyle doğru olup davalı-davacı kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile davacı-davalı kadının boşanma davası yönünden verilen boşanmaya ilişkin hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.m.438/son) karar verilmesi gerekmiş, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerçekleştiğine göre eşit kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince tazminata hükmedilemez. Bu husus gözetilmeksizin davacı-davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.