KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/22537 E., 2013/26811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma-Nafaka
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; dilekçenin reddine dair Dairemizin 12.6.2013 gün ve 3007-16304 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde verilen karar davacı-davalı koca tarafından temyiz olunmuş, dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde davacı-davalı kocanın temyiz isteminin yasal süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı davacı-davalı koca tarafından karar düzelme isteminde bulunulması üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde; yerel mahkemenin gerekçeli kararının davacı-davalı kocaya 19.11.2012 tarihinde tebliğ olunduğu, davacı-davalı kocanın karara karşı 3.12.2012 tarihinde yasal süresi içerisinde temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.
Ne var ki bu hususun temyiz incelemesi sırasında sehven gözden kaçırıldığı anlaşılmakla davacı-davalı kocanın karar düzeltme isteminin kabulüyle dairemizin 12.6.2013 tarih 2013/3007 esas 2013/16304 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı-davalı kocanın temyiz istemine hasren yapılan incelemeye gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/22537, K. 2013/26811, 18 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama