Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22563 K.2014/5611

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından boşanma davasının reddi ve bağımsız açılan nafaka davası yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise reddedilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı-davalı kadın ile davalı-davacı kocanın karşılıklı açtığı boşanma davaları reddedilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının eşine ve eşinin ailesine hakaret ettiği, davalı-davacı kocanın da birlik görevlerine yerine getirmediği ve ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.Bu sonuca ulaşılmasında eşler eşit derecede kusurludur. Olayların akışı karşısında her iki eş de dava açmakla haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, her iki boşanma davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md.

166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile boşanma davalarının reddi doğru bulunmamıştır.

2- Davacı- davalı kadının açtığı birleşen nafaka davası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.