Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22649 K.2014/6322

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca reddedilen kendi davaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kadının, kayınvalide ve kayınbabasına yönelik olumsuz söz ve davranışlarının, kendisine yapılan hakaretlere tepki niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı kocanın tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kocanın manevi yönden bağımsız konut temin etmediği, anne ve babasının eşine yönelik olumsuz davranışlarına tepki vermediği, kayınvalidesinin üzerine yürüdüğü, hamile eşi ve çocuk doğduktan sonra müşterek çocuk ile ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.