Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22676 K.2014/6321

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise her iki davanın tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının mahkemece belirlenen kusurlu davranışlarının yanında davacı-davalı kocanın da, düzenli bir işte çalışmadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, hamile eşi ve çocuk doğduktan sonra müşterek çocuk ile ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kadının da davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile kadının davasının reddi doğru bulunmamıştır.