Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22948 K.2014/5571

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, yabancı mahkeme ilamının apostil şerhli aslı ve onaylı örneği ibraz edilmediğinden bahisle “yabancı mahkeme kararının tanınması” talebi reddedilmiştir.

5718 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkındaki Yasanın 53. maddesi; tenfız dilekçesine yabancı mahkeme ilamının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı veya ilamı veren yargı organı tarafından onanmış örneği ve onanmış tercümesi ile ilamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı ve belge ile onanmış tercümesinin eklenmesi gerektiğini hükme bağlamıştır. Davacı tarafın delil olarak dayandığı Şişli 3. Aile Mahkemesinin 2006/846 esas sayılı dosyasında kararın 11.02.1994 tarihinde kesinleştiğini de gösteren aslından onaylı tercümesi bulunmaktadır. O halde davacının “yabancı mahkeme kararının tanınması” isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.